Sideris

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

sīderissīdus

Verba allata[recencere]

A[recencere]

  • Aliquando sereno usus est, aliquando, ut solet, validi sideris fulgor per nubila emicuit. Quid quaeris quamdiu vixerit? vivit: ad posteros usque transiluit et se in memoriam dedit. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [1]
  • apud Graecos autem investigavit primus omnium Thales Milesius Olympiadis XLVIII anno quarto praedicto solis defectu, qui Alyatte rege factus est urbis conditae anno CLXX. post eos utriusque sideris cursum in sexcentos annos praececinit Hipparchus, menses gentium diesque et horas ac situs locorum et visus populorum complexus, aevo teste haut alio modo quam consiliorum naturae particeps. —Naturalis historia Plinii [2]

C[recencere]

  • Contexenda sunt his caelestibus nexa causis. namque et Aethiopas vicini sideris vapore torreri adustisque similes gigni, barba et capillo vibrato, non est dubium, et adversa plaga mundi candida atque glaciali cute esse gentes, flavis promissas crinibus, truces vero ex caeli rigore has, illas mobilitate sapientes, ipsoque crurum argumento illis in supera sucum revocari natura vaporis, his in inferas partes depelli umore deciduo; —Naturalis historia Plinii [3]
  • Credamus ignem circumacto turbine accendi et hunc expulsum in sublime praebere nobis opinionem speciemque sideris longi: puto, talis esse debet quale est id quod ignem efficit; turbinis autem rotunda facies est (in eodem enim vestigio versatur et columnae modo circumagentis se voluitur): ergo ignem quoque qui inclusus est similem esse illi oportet, atqui longus est et disiectus minimeque similis in orbem coacto. —Naturales quaestiones Senecae [4]
  • Cum in piscinam lapis missus est, videmus in multos orbes aquam discedere et fieri primum angustissimum orbem, deinde laxiorem ac deinde alios maiores, donec evanescat impetus et in planitiem immotarum aquarum solvatur; tale quiddam cogitemus fieri etiam in aere: cum spissior factus est, sentire plagam potest; lux solis aut lunae vel cuiuslibet sideris incurrens recedere illum in circulos cogito. —Naturales quaestiones Senecae [5]

D[recencere]

  • Defectus CCXXIII mensibus redire in suos orbes certum est, solis defectus non nisi novissima primave fieri luna, quod vocant coitum, lunae autem non nisi plena, semperque citra quam proxime fuerint; omnibus autem annis fieri utriusque sideris defectus statis diebus horisque sub terra nec tamen, cum superne fiant, ubique cerni, aliquando propter nubila, saepius globo terrae obstante convexitatibus mundi. —Naturalis historia Plinii [6]
  • difficile est in idem tempus concurrere cuncta,
unius ut signi pariter sit mensis et annus
atque dies atque hora simul: sibi discrepat ordo.
saepe fit ut, mitis tulerint qui sideris annum,
asperioris agant mensem; si mensis in astrum
laetius inciderit, signum sit triste diei;
si fortuna diem foveat, sit durior hora. —Astronomicon M. Manilii [7]

E[recencere]

  • ergo ut e flagrante ligno carbo cum crepitu, sic a sidere caelestis ignis exspuitur praescita secum adferens, ne abdicata quidem sui parte in divinis cessante operibus. idque maxime turbato fit aëre, quia collectus umor abundantiam stimulat aut quia turbatur quodam ceu gravidi sideris partu. —Naturalis historia Plinii [8]
  • Etiamnunc ignis aut it quo illum natura sua ducit, id est sursum, aut eo quo trahit materia cui adhaesit et quam depascitur: nullis ignibus ordinariis et caelestibus iter flexum est; sideris proprium est ducere orbem: atqui hoc an cometae alii fecerint nescio, duo nostra aetate fecerunt. —Naturales quaestiones Senecae [9]

I[recencere]

  • iam quidem lunari potestate ostrearum conchyliorumque et concharum omnium corpora augeri ac rursus minui, quin et soricum fibras respondere numero lunae exquisivere diligentiores, minimumque animal, formicam, sentire vires sideris interlunio semper cessantem. —Naturalis historia Plinii [10]
  • ingens argumentum plenumque lucis ac vocis etiam diurnae, hebetes esse qui negent subtermeare sidera ac rursus eadem exsurgere, similemque terris, immo vero naturae universae, et inde faciem in isdem ortus occasusque operibus, non aliter sub terra manifesto sideris cursu aliove effectu quam cum praeter oculos nostros feratur. —Naturalis historia Plinii [11]

N[recencere]

  • Nam caniculae exortu accendi solis vapores quis ignorat? cuius sideris effectus amplissimi in terra sentiuntur: fervent maria exoriente eo, fluctuant in cellis vina, moventur stagna. orygem appellat Aegyptus feram, quam in exortu eius contra stare et contueri tradit ac velut adorare, cum sternuerit. canes quidem toto eo spatio maxime in rabiem agi non est dubium. —Naturalis historia Plinii [12]
  • Nec miremur tam tarde erui quae tam alte iacent. Panaetio et his qui videri volunt cometen non esse ordinarium sidus sed falsam sideris faciem, diligenter tractandum est an aeque omnis pars anni edendis cometis satis apta sit, an omnis caeli regio idonea in qua creentur, an quacumque ire ibi etiam concipi possint, et cetera: quae universa tolluntur, cum dico illos non fortuitos esse ignes, sed intextos mundo, quos non frequenter educit sed in occulto movet. —Naturales quaestiones Senecae [13]
  • nec semper veneris spes est profitenda roganti:
intret amicitiae nomine tectus amor.
hoc aditu vidi tetricae data verba puellae:
qui fuerat cultor, factus amator erat.
candidus in nauta turpis color, aequoris unda
debet et a radiis sideris esse niger:
turpis et agricolae, qui vomere semper adunco
et gravibus rastris sub Iove versat humum.
et tibi, Palladiae petitur cui fama coronae,
candida si fuerint corpora, turpis eris.
palleat omnis amans: hic est color aptus amanti;
hoc decet, hoc stulti non valuisse putant. —Ars amatoria Ovidii Nasonis [14]

O[recencere]

  • Omnes autem aestus in oceano maiora integunt spatia nudantque quam in reliquo mari, sive quia in totum universitate animosius quam parte est, sive quia magnitudo aperta sideris vim laxe grassantis efficacius sentit, eandem angustiis arcentibus. —Naturalis historia Plinii [15]

P[recencere]

  • post biduum autem exortus iidem aquilones constantius perflant diebus XL. quos etesias appellant. mollire eos creditur solis vapor geminatus ardore sideris, nec ulli ventorum magis stati sunt. post eos rursus austri frequentes usque ad sidus arcturi, quod exoritur XI diebus ante aequinoctium autumni. cum hoc corus incipit. corus autumnat; huic est contrarius vulturnus. —Naturalis historia Plinii [16]

Q[recencere]

  • Quibusdam antiquorum haec placet ratio: cum ex stellis errantibus altera se alteri applicuit, confuso in unum duarum lumine facies longioris sideris redditur; nec hoc tunc tantum evenit, cum stella stellam attigit, sed etiam cum appropinquavit: intervallum enim quod inter duas est illustratur ab utraque inflammaturque et longum ignem efficit. —Naturales quaestiones Senecae [17]

S[recencere]

  • Sed prima fere vigilia luna deficiens primum nitorem sideris sui condidit, deinde sanguinis colore suffuso lumen omne foedavit, sollicitisque sub ipsum tanti discriminis casum ingens religio et ex ea formido quaedam incussa est. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [18]
  • Sed sive sunt aliquae differentiae illorum sive non sunt, eadem fiant ratione necesse est cometae; illud unum constare debet: praeter solitum aspici novam sideris faciem circa se dissipatum ignem trahentis. —Naturales quaestiones Senecae [19]

Vide etiam[recencere]

Fontes

  1. Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis): Liber 15. 93 [5] — sideris
  2. 2.0 2.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 9. p. [53] — sideris
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 80. p. [189] — sideris
  4. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber VII. 10 [3] — sideris
  5. 5.0 5.1 Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber I. 2 [2] — sideris
  6. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 10. p. [56] — sideris
  7. 7.0 7.1 Marcus Manilius - Astronomicon libri quinque. (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, versus 549 — sideris
  8. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 18. p. [82] — sideris
  9. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber VII. 23 [1] — sideris
  10. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 41. p. [109] — sideris
  11. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 99. p. [214] — sideris
  12. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 40. p. [107] — sideris
  13. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber VII. 10 [3] — sideris
  14. 14.0 14.1 Publius Ovidius Naso - Ars amatoria. (Bibliotheca Augustana): Liber primus, versus 724. — sideris
  15. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 99. p. [217] — sideris
  16. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 47. p. [124] — sideris
  17. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber VII. 12 [1] — sideris
  18. 18.0 18.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Universitas Turicensis), Liber 4. Caput 10, [2] — sideris
  19. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis): Liber VII. 11 [3] — sideris