Alnus

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

alnus, alnī fem. || Arbor in aquosis et paludosis locis nascens.

Verba allata[recencere]

  • contra adacta in terram in palustribus alnus aeterna onerisque quantilibet patiens. —Naturalis historia Plinii [1]
  • dat et alnus, ut dictum est, tuber sectile, sicut citrum acerque. —Naturalis historia Plinii [2]
  • Fructum arborum solae nullum ferunt – hoc est ne semen quidem – tamarix, scopis tantum nascens, populus, alnus, ulmus Atinia, alaternus, cui folia inter ilicem et olivam. —Naturalis historia Plinii [3]
  • larix in umore praecipua et alnus nigra. —Naturalis historia Plinii [4]
  • primo favonio cornus, proxime laurus pauloque ante aequinoctium tilia, acer, inter primas vero populus, ulmus, salix, alnus, nuces. —Naturalis historia Plinii [5]
  • reperitur et in alno tuber, tanto deterius, quantum ab acere alnus ipsa distat. —Naturalis historia Plinii [6]

Fontes[recencere]

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 79. p. [219] — alnus
  2. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 83. p. [231] — alnus
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 45. p. [108] — alnus
  4. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 79. p. [218] — alnus
  5. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 41. p. [97] — alnus
  6. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVI, 27. p. [69] — alnus