Arcturo

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

arctūrō / Arctūrōarctūrus / Arctūrus

Verba allata[recencere]

  • Ante omnia autem duo genera esse caelestis iniuriae meminisse debemus: unum quod tempestates vocamus, in quibus grandines, procellae ceteraque similia intelleguntur, quae cum acciderint, vis maior appellatur. haec ab horridis sideribus exeunt, ut saepius diximus, veluti arcturo, Orione, haedis. —Naturalis historia Plinii [1]
  • caedi solebant tempestivae usque ad Antigeniden tibicinem, cum adhuc simplici musica uterentur, sub arcturo. —Naturalis historia Plinii [2]

Vide etiam[recencere]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVIII, 69. p. [278] — arcturo
  2. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXI, 12. p. [25] — arcturo