Pervenisse

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

pervēnissepervenīre

Verba allata[recencere]

  • Antea condiderat solus apud nos, quod equidem inveniam, Pompeius Lenaeus Magni libertus, quo primum tempore hanc scientiam ad nostros pervenisse animo adverto. —Naturalis historia Plinii [1]
  • in sepulchro epistulam Dionysodori nomine ad superos scriptam: pervenisse eum a sepulchro ad infimam terram; esse eo stadiorum XLII. —Naturalis historia Plinii [2]
  • in universam Hispaniam M. Varro pervenisse Hiberos et Persas et Phoenicas Celtasque et Poenos tradit. —Naturalis historia Plinii [3]
  • maius augurium apud priscos plebeis circensibus excusso auriga ita, ut si staret, in Capitolium cucurrisse equos <a>edemque ter lustrasse; maximum vero eodem pervenisse a <V>eis cum palma et corona, effuso Ratumenna qui ibi vicerat, unde postea nomen portae est. —Naturalis historia Plinii [4]
  • verticem altis etiam aestate operiri nivibus. decumis se eo pervenisse castris et ultra ad fluvium, qui Ger vocatur, per solitudines nigri pulveris, eminentibus interdum velut exustis cautibus, loca inhabitabilia fervore, quamquam hiberno tempore, experto. —Naturalis historia Plinii [5]

Vide etiam[recencere]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXV, 3. p. [5] — pervenisse
  2. 2.0 2.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber secundus, 112. p. [248] — pervenisse
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber tertius, 3. p. [8] — pervenisse
  4. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber octavus, 65. p. [161] — pervenisse
  5. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber quintus, 1. p. [15] — pervenisse