Pervenerit

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

pervēneritpervenīre

Verba allata[recencere]

  • At in eo, quem scalpello curari oportebit, simul atque ad mediam tunicam vulnus in inguine factum pervenerit, duobus hamulis ea iuxta ipsas oras adprehendi debebit, cum deductis omnibus membranulis medicus eam liberet. —De Medicina Celsi [1]
  • quodve miraculum maius, herbam esse quae admoveat Aegyptum Italiae in tantum, ut Galerius a freto Siciliae Alexandriam septimo die pervenerit, Ba<l>billus sexto, ambo praefecti, aestate vero post XV a<nnos> Valerius Marianus ex praetoriis senatoribus a Puteolis non<o> die lenissumo flatu? —Naturalis historia Plinii [2]
  • Si vero os in vicino est, id quoque disci potest, iam necne eo fistula pervenerit; *** penetravit, quatenus nocuerit. —De Medicina Celsi [3]

Vide etiam[recencere]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, 20. p. [4] — pervenerit
  2. 2.0 2.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIX, 1. p. [3] — pervenerit
  3. 3.0 3.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 28. p. [12c] — pervenerit