Pervenerit

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

pervēneritpervenīre

Verba allata[recencere]

  • <At> in eo, quem scalpello curari oportebit, simul atque ad mediam tunicam vulnus in inguine factum pervenerit, du<o>bus hamulis ea iuxta ipsas oras adprehendi debebit, cum deductis omnibus membranulis medicus eam liberet. —De Medicina Celsi [1]
  • quodve miraculum maius, herbam esse quae admoveat Aegyptum Italiae in tantum, ut Galerius a freto Siciliae Alexandriam septimo die pervenerit, Ba<l>billus sexto, ambo praefecti, aestate vero post XV a<nnos> Valerius Marianus ex praetoriis senatoribus a Puteolis non<o> die lenissumo flatu? —Naturalis historia Plinii [2]
  • Si vero os in vicino est, id quoque disci potest, iam necne eo fistula pervenerit; *** penetravit, quatenus nocuerit. —De Medicina Celsi [3]

Vide etiam[recencere]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, 20. p. [4] — pervenerit
  2. 2.0 2.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIX, 1. p. [3] — pervenerit
  3. 3.0 3.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 28. p. [12c] — pervenerit