Soluto

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

solūtōsolūtussolvere

Verba allata[recencere]

  • At in eo, qui circumcisus est, sub circulo glandis scalpello deducenda cutis ab interiore colest. Non ita dolet, quia summo soluto deduci deorsum usque ad pubem manu potest; neque ideo sanguis profluet. —De Medicina Celsi [1]
  • qua in ostentatione ut vi<n>ctae praebentur accipitri, inplicatis strepitu pinnis, qui non nisi ipsis alarum umeris eliditur, alioquin soluto volatu multum velociores. —Naturalis historia Plinii [2]
  • … semine in geniculis dependente, feminae copioso, mari iuxta genicula stant<e et> rariore ac brevi contortoque, feminae soluto et candido. —Naturalis historia Plinii [3]
  • … totidem pedum cardine, quot decumano, limitari, semper vero quintanis semitari, hoc est ut quinto quoque palo singulae iugo paginae includantur; solo spisso non nisi repastinato nec nisi viveradicem seri, tenero et soluto vel malleolum sulco vel scrobe. —Naturalis historia Plinii [4]

Fontes[recencere]

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, 25. p. [1c] — soluto
  2. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber decimus, 52. p. [108] — soluto
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXV, 18. p. [38] — soluto
  4. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XVII, 35. p. [169] — soluto