Bibenda

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

bibenda / bibendābibendusbibere

Verba allata[recencere]

  • Anaxilaus auctor est mammas a virginitate inlitas semper staturas. quod certum est, lac puerperarum mammis inposita extinguit veneremque testibus circa pubertatem inlita. remedia, <in> quibus bibenda censetur, non equidem praeceperim. —Naturalis historia Plinii [1]
  • Bibenda aqua est; acri ambulatione utendum, itemque unctionibus frictionibusque, maxime per se ipsum; pila similibusque superiores partes dimovendae; cibo quolibet utendum, dum concoctioni utique studeatur. —De Medicina Celsi [2]
  • Cantabrica, dictamnum, aristolochia radicis drachma in vini hemina, sed saepius bibenda. —Naturalis historia Plinii [3]
  • Ceteris diebus bibenda aqua; tum vinum; si tussis non est, potui frigidum dandum; si est, egelidum. —De Medicina Celsi [4]
  • Interdum vero etiam nervorum dolor oriri solet. In hoc casu non vomere, non urinam medicamentis movere, non sine exercitatione sudorem, ut quidam praecipiunt, expedit: bibenda aqua est, bis die in lectulo leniter satis diu corpus perfricandum est, deinde retento spiritu ab ipsa exercitatione potius superiores partes movendae; —De Medicina Celsi [5]
  • multi vomituris acetabula eius et folia lauri decem trita in aqua bibenda inter cenam suadent. —Naturalis historia Plinii [6]
  • proximeque abstinentiam sumendus est cibus exiguus, bibenda aqua, postero die etiam vinum, deinde invicem alternis diebus modo aqua modo vinum, donec omnis [causae] metus finiatur. —De Medicina Celsi [7]
  • radicis natura est excalfactoria, sed praegnantibus non bibenda. —Naturalis historia Plinii [8]
  • tussicula suis remediis finienda; et quamdiu quidem febricula incursat, huic interdum abstinentia, interdum etiam tempestivis cibis medendum; eoque tempore bibenda aqua. —De Medicina Celsi [9]
  • vis in vulneribus tanta <e>s<t>, ut cohaerescere etiam carnes tradant, si coquatur simul. in usu radix, tantum II drachmis bibenda quibus dicetur, si febris sit, in aqua trita, ceteris in vino. —Naturalis historia Plinii [10]

Vide etiam[recencere]

Fontes[recencere]

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXV, 95. p. [154] — bibenda
  2. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 27. p. [3a] — bibenda
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXV, 55. p. [101] — bibenda
  4. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 22. p. [13] — bibenda
  5. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 27. p. [2a] — bibenda
  6. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XX, 73. p. [193] — bibenda
  7. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 2. p. [5] — bibenda
  8. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXV, 34. p. [71] — bibenda
  9. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 22. p. [9] — bibenda
  10. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXV, 30. p. [67] — bibenda