Bibendo

E Vicititatione
Jump to navigation Jump to search

bibendōbibendusbibere

Verba allata[recencere]

  • Ille enim cum summa diligentia non medici tantummodo, sed etiam regis custodiretur, tamen malagmata sua devorando bibendoque suam urinam in exitium se praecipitavit. —De Medicina Celsi [1]
  • invenio et podagra liberatos edendo eam decoctaeque ius bibendo, hoc et cardiacis datum et comitialibus morbis addito sale, item splenicis in vino albo per dies XL <et> ictericis nec non et phreneticis. —Naturalis historia Plinii [2]
  • per omnia haec praedicatur sitis quaeri. iam vero quae in bibendo certamina, quae vasa adulteriis caelata, tamquam per se parum doceat libidines temulentia! —Naturalis historia Plinii [3]
  • terram attingere ore triduo proximo quam sit genitus negant posse. quo quis acrior, in bibendo nares mergit. —Naturalis historia Plinii [4]

Vide etiam[recencere]

Fontes[recencere]

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 21. p. [3] — bibendoque
  2. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XX, 34. p. [87] — bibendo
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIV, 28. p. [140] — bibendo
  4. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber octavus, 66. p. [165] — bibendo