Jump to content

Hilari

E Vicititatione

hilarīhilaris, hilarus

Verba allata

D

  • Demetrium egregium virum memini dicere cuidam libertino potenti facilem sibi esse ad divitias viam, quo die paenituisset bonae mentis. “Nec invidebo,” inquit, “vobis hac arte, sed docebo eos, quibus quaesito opus est, quemadmodum non dubiam fortunam maris, non emendi vendendique litem subeant, non incertam fidem ruris, incertiorem fori temptent, quemadmodum non solum facili sed etiam hilari via pecuniam faciant gaudentesque despolient.” —Naturales quaestiones Senecae [1]

M

  • ‘Minus’ inquit ‘contemnemur, si vindicaverimus iniuriam.’ Si tamquam ad remedium venimus, sine ira veniamus, non quasi dulce sit vindicari, sed quasi utile; saepe autem satius fuit dissimulare quam ulcisci. Potentiorum iniuriae hilari vultu, non patienter tantum ferendae sunt: facient iterum, si se fecisse crediderint. Hoc habent pessimum animi magna fortuna insolentes: quos laeserunt et oderunt. —De ira libri III Senecae [2]

N

  • Nec scio an et optaveris; permittit enim sibi quaedam contra bonum morem magna pietas. Mortem A. Cremuti Cordi parentis tui quantum poteras inhibuisti; postquam tibi apparuit inter Seianianos satellites illam unam patere servitutis fugam, non favisti consilio eius, sed dedisti manus victa, fudistique lacrimas palam et gemitus devorasti quidem, non tamen hilari fronte texisti, et haec illo saeculo quo magna pietas erat nihil impie facere. —De Consolatione ad Marciam Senecae [3]
  • Nunc et odoratae peregrino munere plantae
Sicaniis croceae descendant montibus Hyblae,
Nataque iam veniant hilari samsuca Canopo,
Et lacrimas imitata tuas, Cinyreia virgo,
Sed melior stactis ponatur Achaica myrrha:
Et male damnati maesto qui sanguine surgunt
Aeacii flores, immortalesque amaranti,
Et quos mille parit dives natura colores,
Disponat plantis olitor, quos semine sevit. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [4]

O

  • Ob quam causam periti medici est non protinus ut venit adprehendere manu brachium, sed primum desidere hilari vultu percontarique, quemadmodum se habeat, et si quis eius metus est, eum probabili sermone lenire, tum deinde eius corpori manum admovere. Quas venas autem conspectus medici movet, quam facile mille res turbant. —De Medicina Celsi [5]

P

  • Proinde quaedam hebes sordida ieiuna tristis ingrata vilis oratio est. Quae vitia facillime fient manifesta contrariis virtutibus. Nam primum acuto, secundum nitido, tertium copioso, deinceps hilari iucundo accurato diversum est. —Institutio oratoria Quintiliani [6]

R

  • Risi nivem atram teque hilari animo esse et prompto ad iocandum valde me iuvat. de Pompeio adsentior tibi, vel tu potius mihi. nam, ut scis, iam pridem istum canto Caesarem. mihi crede, in sinu est neque ego discingor. —Epistolae ad Quintum Ciceronis [7]

S

  • Sed non multum ad tranquillitatem locus confert: animus est qui sibi commendet omnia. Vidi ego in villa hilari et amoena maestos, vidi in media solitudine occupatis similes. Quare non est quod existimes ideo parum bene compositum esse te quod in Campania non es. Quare autem non es? huc usque cogitationes tuas mitte. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [8]
  • Sed quid ego Socratem aut Theramenem, praestantis viros virtutis et sapientiae gloria, commemoro, cum Lacedaemonius quidam, cuius ne nomen quidem proditum est, mortem tantopere contempserit, ut, cum ad eam duceretur damnatus ab ephoris et esset voltu hilari atque laeto dixissetque ei quidam inimicus: ‘contemnisne leges Lycurgi?’, responderit: ‘ego vero illi maximam gratiam habeo, qui me ea poena multaverit, quam sine mutuatione et sine versura possem dissolvere.’ —Tusculanae disputationes Ciceronis [9]

T

  • Tandem aliquid pulsa curarum nube serenum
vidi fortunae verba dedique meae.
Nolit ut ulla mihi contingere gaudia Caesar,
velle potest cuivis haec tamen una dari.
Di quoque, ut a cunctis hilari pietate colantur,
tristitiam poni per sua festa iubent.
Denique, quod certus furor est audere fateri,
hac ego laetitia, si vetet ipse, fruar.
Iuppiter utilibus quotiens iuvat imbribus agros,
mixta tenax segeti crescere lappa solet. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis [10]

V

  • Voltus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti: solutis itaque tunicis utuntur; perlucidis autem, quia beneficia conspici volunt. —De beneficiis Senecae [11]

Vide etiam

Fontes

  1. Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (The Latin Library):  Tomus / Liber 4. Praefatio, versus 7 — hilari
  2. Lucius Annaeus Seneca - De ira, libri III. (The Latin Library):  Tomus / Liber 2. XXXIII, versus 1 — hilari
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - De consolatione ad Marciam. (Universitas Turicensis):  1, versus 2 — hilari
  4. 4.0 4.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. Loeb Classical Library, 1955. (LCL408/1955 p.20-21): Liber X. Caput Praefatio [171]  — hilari
  5. 5.0 5.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 6. p. 6 — hilari
  6. 6.0 6.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber octavus, 3. p. 49 — hilari
  7. Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Quintum fratrem. (The Latin Library): Liber secundus. Ep. 11 [1] — hilari
  8. Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 6. 55, versus 8 — hilari
  9. 9.0 9.1 Marcus Tullius Cicero - Tusculanae disputationes. (The Latin Library): Liber primus. XLII [100] — hilari
  10. 10.0 10.1 Publius Ovidius Naso - Epistulae ex Ponto. (Bibliotheca Augustana): Liber secundus, 1, versus 9 — hilari
  11. Lucius Annaeus Seneca - De beneficiis. (The Latin Library):  Tomus / Liber 1. 3, versus 5 — hilari